سفرنامه: از کرج تا حرم رضوی؛ سفر دلدادگی جانباز حسن مفاخری در ۲۴ روز پیاده‌روی

سفرنامه: از کرج تا حرم رضوی؛ سفر دلدادگی جانباز حسن مفاخری در ۲۴ روز پیاده‌روی

جانباز حسن مفاخری پس از سال‌ها خدمت در ارتش جمهوری اسلامی ایران، در سال ۱۳۹۲ تصمیم گرفت مسیر کرج تا مشهد مقدس را برای زیارت امام رضا (ع) با پای پیاده طی کند؛ سفری ۲۴روزه که از جاده چالوس آغاز شد و با گذر از شهرها و روستاهای شمال کشور، استان گلستان و خراسان شمالی ادامه یافت. او در این مسیر، با وجود تاول پا، درد شدید ساق و توصیه پزشکان برای ادامه ندادن پیاده‌روی، با محبت و مهمان‌نوازی مردم روبه‌رو شد و سرانجام خود را به حرم مطهر امام رضا (ع) رساند.
قرآنی که حفظش نیمه‌کاره ماند؛ روایت شهید آریا امانی، جوانی که میان سه دانشگاه، امام حسین (ع) را انتخاب کرد

قرآنی که حفظش نیمه‌کاره ماند؛ روایت شهید آریا امانی، جوانی که میان سه دانشگاه، امام حسین (ع) را انتخاب کرد

او همزمان در سه دانشگاه پذیرفته شد، اما از میان دانشگاه سراسری و امام علی (ع)، راه امام حسین (ع) را انتخاب کرد. شهید آریا امانی، متولد بیست‌ونهم اسفندماه ۱۳۸۳ در رشت، فقط دو هفته از فارغ‌التحصیلی فوق‌دیپلمش گذشته بود که جنگ شروع شد. او تک‌فرزند و بسیار وابسته به مادر بود، سربه‌زیر و مظلوم، و حافظ دو جزء قرآن که تازه حفظ سوره بقره را شروع کرده بود. آریا در دهم اسفندماه ۱۴۰۴، با حمله دشمن صهیونیستی-آمریکایی به هوافضای سپاه در اشتهارد، در تونل دچار خفگی شد و به شهادت رسید؛ پیکرش سالم بود و فقط صورت و سینه‌اش کمی سوختگی داشت.
مهندسی که اسرار نظامی‌اش را هرگز فاش نکرد؛ روایت شهید امیرعلی شاه‌حیدری

مهندسی که اسرار نظامی‌اش را هرگز فاش نکرد؛ روایت شهید امیرعلی شاه‌حیدری

او کارشناسی الکترونیک و کارشناسی IT داشت و در حوزه فنی برق بسیار ماهر بود. قبل از استخدام در سپاه تکنسین برق بود و این مسیر را آگاهانه و با علاقه انتخاب کرد. شهید امیرعلی شاه‌حیدری، متولد پنجم تیرماه ۱۳۷۳ در کرج، در سپاه مسئولیت بررسی بردهای موشک‌ها و سامانه‌ها را برعهده داشت تا از هر ویروس و بدافزاری عاری باشند.
تیربارچی نوجوانی که شناسنامه دلش بزرگ‌تر از سال‌های عمرش بود
روایتی از مشق عشق و حماسه شهید «منوچهر آرام»؛

تیربارچی نوجوانی که شناسنامه دلش بزرگ‌تر از سال‌های عمرش بود

شهید منوچهر آرام، دانش‌آموز رزمنده‌ای بود که در چهارسالگی سایه مهر پدر را از دست داد و در آغوش پرمهر مادری صبور بالید. با آغاز جنگ تحمیلی، با وجود سن کم و در شرایطی که برادرش در خطوط نبرد حضور داشت، تاب ماندن نیاورد و هم‌زمان در سنگر تحصیل و جهاد ایستادگی کرد. این دلاور نوجوان پس از ماه‌ها نبرد در جبهه‌ها، سرانجام در ۲۸ آبان ۱۳۶۲ در عملیات والفجر ۴ در منطقه پنجوین به شهادت رسید و پیکر پاکش پس از سال‌ها گمنامی به آغوش وطن بازگشت.
از بازار گل‌فروشی تا خاکریزهای سرپل‌ذهاب؛ روایت شهید علی آذرگشب گندم‌آباد

از بازار گل‌فروشی تا خاکریزهای سرپل‌ذهاب؛ روایت شهید علی آذرگشب گندم‌آباد

شهید علی آذرگشب گندم‌آباد که از نوجوانی برای کمک به خانواده در بازار گل‌فروشی کار می‌کرد، در روزهای انقلاب به صف مبارزان پیوست و پس از آغاز جنگ تحمیلی، راهی جبهه شد. او سوم آبان ۱۳۵۹ در منطقه سرپل‌ذهاب به شهادت رسید و پیکرش در گلزار شهدای امامزاده محمد (ع) کرج آرام گرفت.
«شهید علی آذریان»؛ امتداد مهربانی در کوچه‌های خاکی تهران

«شهید علی آذریان»؛ امتداد مهربانی در کوچه‌های خاکی تهران

مادرش او را نه‌تنها یک فرزند، که تکیه‌گاهی برای روزهای سخت می‌داند؛ جوانی که در کنار حرفه لوله‌کشی و نان حلال، درسِ اخلاق را در عمل به اطرافیانش می‌آموخت. روایتِ «بتول حسین‌پور صابری» از پسرش شهید علی آذریان، حکایت جوانی است که پیش از آنکه راهی میدان‌های نبرد در سومار شود، در میدانِ مهرورزی به خانواده و همسایگان، سربلند بود.
معجزه در پنج‌سالگی؛ روایت نذری که ادا شد

معجزه در پنج‌سالگی؛ روایت نذری که ادا شد

«گاهی ایمانِ یک مادر، فراتر از تقدیر می‌رود و مرزهای ناممکن را درهم می‌شکند. برای مادرِ شهید «علی آذریان»، ورق زدنِ خاطراتِ کودکیِ فرزندش، تنها بازخوانیِ یک حادثه ساده نیست؛ بلکه مرورِ روزهایی است که «علی» در سایهٔ معجزه و لطفِ الهی، از دلِ شعله‌های آتش و بسترِ بیماری‌های سخت، جان سالم به در برد تا برای پروازی بزرگ‌تر در آسمانِ سومار آماده شود. این روایتی است از بندِ دلی که به تقدیرِ الهی گره خورده بود.»
شهید علی آذریان؛ رزمنده‌ای مهربان که برای دفاع از مردم و میهن راهی جبهه شد

شهید علی آذریان؛ رزمنده‌ای مهربان که برای دفاع از مردم و میهن راهی جبهه شد

شهید علی آذریان، رزمنده‌ای مؤمن، خوش‌رو و مهربان، در نخستین ماه‌های جنگ تحمیلی راهی جبهه‌های دفاع از میهن شد و پس از دو ماه حضور در مناطق عملیاتی، در ۲۸ آبان سال ۱۳۵۹ با اصابت خمپاره به سنگرش در منطقه سومار به شهادت رسید.
«من کی شهید می‌شوم؟»؛ روایت شهید مهدی ایران‌دوست

«من کی شهید می‌شوم؟»؛ روایت شهید مهدی ایران‌دوست

او تک‌فرزند بود، پدری بیمار داشت و از نوجوانی بار سرپرستی خانواده بر دوشش افتاد. می‌توانست با معافیت از خدمت، زندگی راحت‌تری برای خود بسازد، اما راه دیگری را انتخاب کرد؛ راهی که او را از سمپاشی داوطلبانه خانه‌های روستا در دوران کرونا به یگان هوافضای سپاه در اشتهارد رساند. شهید مهدی ایران‌دوست، متولد چهارم تیرماه ۱۳۸۳ در روستای احمدآباد قزوین، در یازدهم اسفندماه ۱۴۰۴ در سومین روز جنگ تحمیلی دشمن صهیونیستی-آمریکایی، در محل هوافضای سپاه در اشتهارد به شهادت رسید. عموی او می‌گوید مهدی همیشه در طلب شهادت بود و حتی در صفحه سفید اول قرآنش نوشته بود؛ همان قرآنی که حالا یادگاری از پسری است که خواب شهادت را دیده بود و از شهید حججی پرسیده بود: «من کی شهید می‌شوم؟»
«مادر شهید باید صبور باشد»؛ روایت شهید عرفان فرمانی فاخر

«مادر شهید باید صبور باشد»؛ روایت شهید عرفان فرمانی فاخر

او از چهارده‌سالگی در گشت‌های شهری بسیج حاضر بود و مادرش هر لحظه منتظر خبر شهادت یا مجروحیتش بود. شهید عرفان فرمانی فاخر، متولد پنجم دی‌ماه ۱۳۸۲ در همدان، پس از سربازی به سپاه پیوست و پاسداری را برگزید؛ همان راهی که سال‌ها در پی آن بود. او در فایلی صوتی گفته بود «من روی توپ شهید می‌شوم» و سرانجام در شامگاه یکشنبه دهم اسفند ۱۴۰۴، با حمله موشکی رژیم صهیونیستی-آمریکایی به ساختمان محل خدمتش در هوافضای اشتهارد، به شهادت رسید.
بعدی 1 2 3 4 5