شهید «عینالله حامدی» تا پایان عمرش در دستهجات عزاداری امام حسین(ع) با پای برهنه سقا بود. دست راستش به هنگام شهادت قطع بود و او با دست قطع شده به دیدار یار شتافت.
خواهر شهید «سید غلامحسین جنانی» نقل میکند: «میگفت: خودم برایت هر چه بخواهی میخرم. تو نمیخواهد به بازار بروی. بعد میرفت و دو تا لباس میخرید. یکی برای من و یکی برای دوستم.»
خواهر شهید «رحمتالله ایثاری» نقل میکند: «خواب دیده بود که شهید میشود. اطلاعیهای تهیه کرده، روی آن نوشته بود: "شهید رحمتالله ایثاری" سپس آن را در تمام مقرها نصب کرده بود، بهگونهای که همرزمانش باور کرده بودند او نیز به شهادت رسیده است.»
برادر شهید «نصرالله تفضلی» نقل میکند: «فرمانده گفت: شما نه. نصرالله در جوابش گفت: تا اینجا برای جنگ خیلی زحمت کشیدم. وقتشه که مزدم رو بگیرم و سهمی توی آزادسازی خرمشهر داشته باشم.»
خواهرزاده شهید «رضا پرچ» نقل میکند: «همه اعضای خانواده میدانستند که درخت به نام او است. چند سال بعد به بار نشست و زمان شهادتش بار فراوانی داد و مهمانانی که برای مراسمش میآمدند با میوه همین درخت پذیرایی میشدند.»
شهید «حسن شاهی» شمشمین فرزند و دومین شهید خانواده رمضانعلی و زهرا، در اول دیماه ۱۳۴۵ در شهرستان سمنان به دنیا آمد. به عضویت بسیج درآمد و در مجمع ابوالفضل فعالیت می کرد. وی بیست و چهارم خرداد ۱۳۶۵ به شهادت رسید.
خواهرزاده شهید «حسن خدامی» نقل میکند: «برای جای خیلی مهمی خودش را آماده کرده بود. آن رایحه خوش از وجود پاکش بود نه عطری که مورد استفاده همه است. بوسیدمش و لحظاتی او را بوییدم. چهرهاش نورانی بود.»
شهید «غلامحسن گلابی» هشتم دیماه ۱۳۴۷ در روستای مهماندوست از توابع شهرستان دامغان به دنیا آمد. از طریق کمیته انقلاب اسلامی آغازکرد و به عضویت لشکر روحالله درآمد. سرانجام چهارم اردیبهشت ۱۳۶۷ در خط پدافندی منطقه شلمچه به شهادت رسید.