شهیدان در وصیتنامههایشان نماز را ستون دین و چراغ راه دانستهاند. آنان سفارش کردند نماز را در اول وقت، با حضور قلب و خشوع بهجا آوریم. راز پیروزی و آرامش نسلها در سجدههای عاشقانه و پاسداشت این عهد الهی نهفته است. در ادامه عکس نوشت وصیت نامه تعدادی از شهدای استان منتشر میشود.
شهید «یارحسین محمدی» از سربازان گمنام امام زمان است که دی ماه ۱۳۶۷ در حین مأموریت در کوه مانشت به درجه رفیع شهادت نایل آمد. وی در قسمتی از وصیت نامه خود مینویسد: «یا حسین شهید! امروز به صداى فرزند تو مهدى آل محمد (ص) و نائب برحقش لبیک گفته و به کربلا مى آیم، سر بسته به سوى تو مىآیم. به خدا با عشق جذاب مى آیم، که حساب ندارد.
شهید «مجید خوزستانی» از شهدای والامقام دفاع مقدس استان ایلام است که دیماه ۱۳۶۳ در جبهه جوانرود به فیض عظیم شهادت نائل آمد. در وصیت نامه اش سفارش کرده بود نسبت به فقرا کملطفی نکنید و همیشه در کارهایتان فقط خدا را ناظر بدانید.
شهید «محمدرضا میرزایی» ، در عملیات نصر ۴ دیماه ۱۳۶۶ به فیض شهادت نایل آمد. در وصیتنامهاش جوانان را به ادامه راه حق و خانواده را به صبر و افتخار فراخواند.
شهید «حمیدرضا صحرایی»، نماز جماعت و حضور در مراسم دینی را عامل پیروزی انقلاب میدانست. او بر همبستگی مؤمنان در صفوف نماز و راهپیماییها تأکید داشت.وصیتنامهاش یادآور این حقیقت است که «یدالله مع الجماعه»؛ دست خدا با جماعت است.
شهید رضا حیدریزادی، معلمی که دفاع از میهن را بر تحصیل ترجیح داد، در عملیات شاخ شمیران به فیض شهادت رسید. وصیتنامهاش پیام جاودانهای برای خواهران دارد: حجاب، سلاحی در مبارزه با استکبار و راهی برای مجاهد بودن است.
شهید دانشجو سید شیرمراد شمسی پس از تحصیل در دانشگاه تربیت معلم، با عشق به اسلام و انقلاب راهی جبهه شد و دانشگاه حقیقی را سنگر دفاع دانست. او در اسفند ۱۳۶۲ در مهران به شهادت رسید و در وصیتنامهاش معلمان آینده را به انسانسازی و تربیت شایسته نسلها فراخواند.
شهید «محمدکریم کریمی»، پاسدار رشید لشکر حضرت امیر (ع)، دوازدهم آذر ماه ۱۳۶۴ در عملیات خاتمالانبیاء در جبهه مهران به شهادت رسید. پیام جاودانهاش به نسلها: بندگی خدا و پاسداری از حجاب، رمز پیروزی و عزت ماندگار است.
در واپسین وصیت شهید «عبدل قبادیان» با آرامشی الهی از خانواده خواست تا خدمت به اسلام را مایه افتخار بدانند و برای طول عمر امام دعا کنند. وصیتنامهاش تجلی ایمان، رضایت قلبی و تسلیم کامل در برابر اراده خداوند بود.