پنجشنبه, ۲۱ تير ۱۳۹۷ ساعت ۰۱:۱۱
شهید فریدون حاتمی، فرزند شیرین در سال ۱۳۴۳ در روستای مجنده از توابع شهرستان اردبیل به دنیا آمد. وی تا کلاس اول راهنمایی در اردبیل به تحصیل پرداخت و در سال ۶۲ به عضویت سپاه درآمد. او در حالی که مسئول خدمات رزمی لشکر ۳۱ عاشورا بود، در سال ۶۶ در ابوالفتح عراق بر اثر اصابت ترکش توپ به شهادت رسید.

به گزارش نوید شاهد اردبیل؛ شهر خالی از سکنه بود. اهالی به‌خاطر موشک‌باران عراقی ها آن را تخلیه کرده و هر یک خود را به جایی رسانده بودند. خانه ها بی قفل و کلید، کوچه ها بی رهگذر، خیابان ها سوت و کور، در غرش موشک‌ها و هجوم ویرانی، در فراق ساکنانش غریبی می نمود که دست تقدیر، اموال مردم را چگونه رقم خواهد زد؟! آیا همچون خرمشهر نمایش غارتگری دشمن را دوباره بر جان و تن خویش حس خواهد کرد؟


 در اولین روز ورودمان به شهر در یکی از خانه های نسبتا بزرگ و مجهز استقرار یافتیم. منزل از هر نظر نشان می‌داد که صاحب متمکن و مرفهی داشته است. وسایل یدکی و ابزار های مختلف کشاورزی در انبار آن انباشته بود. نامه ای بر سر در ورودی خانه، نظر هر مهمان تازه واردی را به خود جلب می‌کرد. خطوطش گویای صداقت و خلوص انسانهایی بود که در یورش وحشیانه خصم، آن دم که حفظ جان را بر سودای مال و ثروت ترجیح داده، پای در گریز بی شتاب داشتند! لحظه ای درنگ کرده و نوشته بود:


«الف- تمام تجهیزات این خانه متعلق به کشور اسلامی است


 ب- هر رزمنده ای از امکانات خانه همانند منزل خود استفاده نماید حلالش باشد.


 ج- هرکس نماز بخواند و درستکار و با ایمان باشد و خلافی نکند حلالش باد.


 د- تمام لوازم یدکی در خدمت کشاورزی منطقه است که انشاالله بعد از پایان جنگ از آن استفاده خواهد شد»


 امضا: صاحب خانه


 و حاتمی این نامه را طومار صداقت می نامید و چه نیک و جانانه در قبال حفظ و حراست اموال اهالی شهر احساس مسئولیت می نمود. تلاش بی وقفه او در این راستا ستودنی بود. بچه‌ها بارها او را در پهنه همین صداقتش آزمودند.


 تابستان گرم و سوزان خوزستان نیروهایی را که از مناطق سردسیر به اهواز و دزفول می‌آمدند، سخت رنج می‌داد. آتش دشمن نیز این حرارت طاقت فرسا را دوچندان می نمود. آبادان و دزفول زیر بمباران دشمن به آتش کشیده شده، بیشتر امکانات شهر و ساختمان ها از بین رفته بود. به فریدون پیشنهاد کردم بهتر است برای رفاه حال بچه ها از کولرهای گازی خانه های ویران استفاده کنیم. او آن را رد کرد و گفت: «اینها اموال مردم است و نمی‌شود بی اجازه صاحبانش مورد استفاده قرار داد»

برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده