سفارش شهید حسین اسدی:
دوشنبه, ۰۹ دی ۱۳۹۸ ساعت ۱۴:۵۰
"شهید حسين اسدى" در فرازی از وصیت نامه اش نوشته است: «برادران كارتان براى خدا باشد تا عبد خدا باشيد، بت ها و حصارهای غرور را بشكنید تا درهای معنوى به رويتان باز شود.»

درهای معنوی را با شکستن حصار غرور به رویتان باز کنید

به گزارش نوید شاهد اردبیل، شهید حسين اسدى فرزند اسکندر 17 فروردین ماه سال 1337 در شهرستان مشگین شهر به دنیا آمد و در جریان عملیات کربلای 5 بیستم دی ماه سال 1365 به مقام عالی شهادت رسید.

متن وصیت نامه شهید:

این شهید والامقام در وصیت نامه  اش به زبان ساده و صمیمی چنین نوشته است: معبودا خجالت مى كشم از اينكه قلم بدست گرفته و با قلبى آكنده از خطاها و گناهان مطالبى در اين مجموعه بگنجانم. الهى هر چه فكر مى كنم غرق در گناهم از كدامين توبه كنم ولى نمى دانستم كه تو، توبه پذيرى. تو مهربانترين مهربانى. فكر كردم كه چرا شهادت نصيبم نمى شود.

وصال معبود دل بریدن از دنیا می خواهد

دريافتم كه بايد نيت خروج از دنيا داشته باشم از دنيا بريدم تا به معبود پيوندم چرا که بايد از دنيا بريد تا به معبود پيوست. بنا به فرمايش پيامبر اسلام (ص) دنيا يك لحظه است و بايد در اين لحظه مطيع و بنده خدا بود و اين با رفاه طلبى سازگار نيست.

 کارتان برای رضای خدا باشد

برادران از شما می خواهم كارتان براى خدا باشد تا عبد خدا باشيد، بت ها را بشكنيد، بايد حصارها را بشكند تا درهای معنوى به رويتان باز شود.

سخنى چند با مادرم دارم، مادر جان! نمى گويم بر مرگ من گريه نكنيد. گريه بر شهيد ثواب دارد صبر كنيد كه خدا صابران را دوست دارد از بچه ها مواظبت كنيد.

به دخترم بگویید پدرت در عملیات چون سربازان كربلا دست و پايش را داد. به فرزندانم بگویید كه پدرشان در عمليات اسلام عليه كفر تمام وجودش را داد و براى شما افتخار آفريد.

 بلى برادر و خواهرانم برادرت حسين خودش را فداى اسلام و انقلاب كرد. اى خواهران عزيز! اگر چه من نتوانستم سرباز نالايقى براى امام زمان و نايب برحقش امام امت باشم.

 به برادران امور تربيتى و به شاگردان عزيز بگویيد اگر من مربى و معلم خوبى نبودم ولى خدا را شكر مى گويم كه توانستم در تمام جريانات پيشرو و جلودار باشم.

 به برادران و خواهران نهضت سواد آموزى بگویيد: اگر چه در مدت اندك خدمتم در نهضت سوادآموزى نتوانستم خدمت قابل توجهى نسبت به انقلاب و اسلام انجام دهم ولى با نهايت شرمندگى از خدا توفيق خدمت مى خواستم.

از ترک ذلت لذت ببرید

اى دوستان و برادران همسنگرم شما را سفارش مى كنم كه در ترك ذلت، لذت ببريد. از كليه فرهنگيان و مربيان و دانش آموزان و همه امت مى خواهم كه بنده را حلال كنند.

 كتابخانه ام را به پسرم روح الله هديه مى كنم اميدوارم كه سرمايه خوبى باشد.   

انتهای پیام./

برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده