فریب و جنگ روانی دشمن در خط مقدم

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید «ابراهیم باقریزاده» یکم فروردین سال ۱۳۳۷ در شهرستان کازرون دیده به جهان گشود. در هفت سالگی راهی مدرسه شد و دوران تحصیل در مدرسه مجتهد ادب و هنرستان دکتر شریعتی تا اخذ مدرک دیپلم گذراند. در دوران جریانات انقلاب اسلامی به جرم فعالیت و شرکت در راهپیمایی علیه حکومت ستمشاهی به زندان افتاد. پس از پیروزی انقلاب عضو بسیج شد. در روزهای جنگ تحمیلی راهی جبهه شد و سرانجام ۱۹ دی سال ۱۳۶۵ در شلمچه به شهادت رسید. پیکر پاکش در گلزار شهدای بهشت زهرا شهرستان کازرون به خاک سپرده شد.
متن خاطره: قسمت «۶»
در یک منطقه که قرار بود عملیات بشود یک شیار مناسب بود، ولی در آن جا کمین بود و دشمن کاملاً مواظب آن کانال بود و نمیشد آنجا عملیات بکنیم؛ ولی از طرف فرماندهی برادر ابراهیم که آن موقع مسئول تیپ امام سجاد(علیه السلام) بود، خلاصه ما هم قرار شد که برویم داخل کانال کاملاً شناسایی کنیم از کمین گذشتیم و تأمین گذاشتیم چند جای مختلف و ما جلو رفتیم داخل میدان و بند کشیدیم دادیم به دست نیروهایی که بیرون میدان نشسته بودند.
خلاصه نیروها قرار بود ۲۴ ساعت برویم یک جایی قرار دهیم که دشمن متوجه شد، نیروها را عقب بردیم و دشمن مرتب هو هو میزد و داد و با فارسی حرف میزد برای تضعیف روحیه و حتی با بلندگو میگفتند به سمت ما بیائید که محاصره هستید. در عملیات نقش فرماندهی دسته نقش بسیار مهمی است.
حملهی بستان که در ۱۱ محور عملیاتی به وسیلهی ۴ تیپ سپاه و تعداد تیپ برادران ارتشی به یاری خدا انجام شد یکی از محورها که پست بستان جهادسازندگی ۲ ماه یک جاده تدارکاتی که دشمن به هیچ وجه فکرش نمیکرد، درست کرد و علت این که فکر نمیکرد از این طرف حمله شود، چون اکثراً صعب العبور میباشد و فاصلهی ما آن قسمت با دشمن خیلی زیاد بود و تپههای رملی (شنی) بود که آن محور بعد از این که باز شد نیروها محور را گم کرده بودند و مجبور شدند تعدادی از نیروها داوطلبانه روی میدان رفتند که صبح مشخص بود و توپخانهی دشمن همان قسمت بود که سقوط کرد.
به طور غیر منتظره برای دشمن که جلو توپخانه یک جاده بود که به طرف بستان سوسنگرد منتهی میشد که این قسمت دشمن استحکامات زیادی نداشت، چون فکر نمیکرد که این جور بشود و بیشتر استحکاماتش جلو بستان به طرف سوسنگرد و آن طرف هویزه مستقر کرده بود که نیروهای ما آمدند و از پل سابله که دو تیپ روی آن پل گذشت و پیشروی خود را ادامه داد به طرف تنگه چزابه و دو تیپ هم به طرف امام زاده حرکت کردند که نتوانستند جلو بروند، یک خاکریز به این صورت که در نقشه کشیده شده زدند و پشت آن قرار گرفتند که دشمن هم در مقابل ما ۵۰۰ متری خاکریز زد و حدود ۳۰۰ تانک در آن مستقر کرد که آتش بسیار سنگین میریخت و باران هم میبارید که پای انسان در گل فرو میرفت و به زور بیرون میآمد.
دشمن مقداری عقب نشینی کرد و پس از چند روز بعد یک عقب نشینی دیگر کرد و پشت رودخانه قرار گرفت که دو نفر از برادران ارتشی با موتور سیکلت جهت شناسایی به جلو رفتند ولی نمیدانستند که دشمن در کجا هست که دشمن متوجه شد و تیر اندازی کرد و نفر جلویی شهید شد و نفر پشت سری فرار کرد و فردای آن روز با یکی از برادران دیگر قرار شد بروند و او را بیاورند که محاصره شدند.
خلاصه یکی از آنها که خیلی شجاعت و ایمان داشت موتور را گذاشت و فرار کرد و برادر ارتشی هم همان جا ماند و اسیر شد. آن جا طوری بود که نمیشد بروی شناسایی، چون از هر طرف میرفتی و از جایی بیرون میآمدند؛ تا این که به چزابه با ۳ تیپ تک بسیار سنگین به نیروهای ما کردند که در وهلهی اول نیروهای ما خاکریز اول و دوم را گذاشتند و عقب آمدند ولی باز به حول و قوهی خدا در اثر ایثار برادران عقب رفتند و ترتیب فرار دشمن چنین بود که روی پل سابله یک نفر از ما اسیر کردند و یک تانک با خیال راحت آمد روی پل، او را با آرپیجی در فاصلهی ۵۰ متری زدند و تانک دوم آمد محکم به او خورد، تانک سومی افتاد پائین سمت چپ پل، تانک چهارمی سمت راست و خلاصه پل بسته شد و عقب رفتند و نیروهای ما باز تنگه را گرفتند. والسلام
انتهای متن/